جا دارد در این دفتر یادگاری ام بنویسم از مرد عاشق وطن آزاده مظلوم محمد حسین منصف

اگر بخواهم منصف را در یک جمله تعریف کنم می گویم

فرزند زمانه خودش بود...

به وقت انقلاب، انقلابی

به وقت جنگ، رزمنده

به وقت اسارت، آزاده

در زمانه فتنه، کف میدان

و...

به معنای واقعی کلمه جوان انقلاب گرچه میانسال شده بود

وصف حال ما همچون پسر نوح شده

کشتی نجات را می بینیم ولی بسوی کوه های سست می رویم...

کوه هایی که یکی پس دیگری از هم فرو می پاشه...

استاد مرحوم نادر طالب زاده از شما بابت تمامی برنامه هایی که برای عشق مشترکمان ساختید سپاس گزاریم...

خوش به حال آوینی که دیگر جمعش با شما در بهشت نزد سایر شهدا و امام شهدا گرمتر شد...

از ته قلبم شما را دوست داشتم و دارم...

به غیر از خوبی و زکاوت در کار های تمیز فرهنگی از شما به یاد ندارم

وقتی می شنوم حضرت زهرا به خاطر شیعه شدن ما این همه مصیبت را تحمل کرده پهلویش شکست و اون سیلی....

از خودم متنفر می شم...

یا حضرت مادر شرمنده ام، مادری کنید اینبار هم من رو ببخشید،

برام دعا خیر کنید...

مدد یا حضرت زهرا (س)

هیچ پرچمی غیر کربلا بالا نیست
حسین معنی آزادی است
حسین چشمه خوبی ها حسین برکت این دنیا
حسین پاکی بارانها حسین روشنی جانها
بابی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی

در قلبم مملو از شعف می شود

وقتی می فهمم ماه رجب رسیده...

خدا کنه دعوت باشیم در شب نشینی های الهی

راه آسمان از خاک می گذرد....

برای رسیدن به آسمان باید خاکی بود...

همچون مولایمان علی (ع)